ข้อ 3
ผู้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการสถานพยาบาล
ต้องแสดงรายละเอียดถึงสิทธิของผู้ป่วยที่พึงได้รับจากผู้ประกอบวิชาชีพ
ไว้ดังต่อไปนี้
3.1
ผู้ป่วยทุกคนมีสิทธิพื้นฐานที่จะได้รับบริการด้านสุขภาพ
ตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
3.2
ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับบริการจากผู้ประกอบวิชาชีพโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ
เนื่องจากความแตกต่างด้านฐานะ
เชื้อชาติ สัญชาติ ศาสนา สังคม ลัทธิการเมือง
เพศ อายุ และ ลักษณะของความเจ็บป่วย
3.3
ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับทราบข้อมูลอย่างเพียงพอ
และเข้าใจชัดเจน
จากผู้ประกอบวิชาชีพ
เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถ
เลือกตัดสินใจในการยินยอมหรือไม่ยินยอมให้ผู้ประกอบวิชาชีพปฏิบัติต่อตน
เว้นแต่เป็นการช่วยเหลือรีบด่วนหรือ จำเป็น
3.4 ผู้ป่วยที่อยู่ในภาวะเสี่ยงอันตรายถึงชีวิต
มีสิทธิที่จะได้รับการช่วยเหลือรีบด่วนจากผู้ประกอบวิชาชีพ
โดยทันทีตามความจำเป็นแก่กรณี
โดยไม่คำนึงว่าผู้ป่วยจะร้องขอความช่วยเหลือหรือไม่
3.5 ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับทราบชื่อ
สกุล
และประเภทของผู้ประกอบวิชาชีพที่เป็นผู้ให้บริการแก่ตน
3.6
ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะขอความเห็นจากผู้ประกอบวิชาชีพอื่น
ที่มิได้เป็นผู้ให้บริการแก่ตน
และมีสิทธิในการขอเปลี่ยน
ผู้ให้บริการและสถานพยาบาลได้
3.7 ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับการปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับตนเอง
จากผู้ประกอบวิชาชีพโดยเคร่งครัด
เว้นแต่จะได้รับ
ความยินยอมจากผู้ป่วยหรือการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมาย
3.8 ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับทราบข้อมูลอย่างครบถ้วน
ในการตัดสินใจเข้าร่วมหรือถอนตัวจากการเป็นผู้ถูกทดลองใน
การทำวิจัยของผู้ประกอบวิชาชีพ
3.9 ผู้ป่วยมีสิทธิที่จะได้รับทราบข้อมูลเกี่ยวกับการรักษาพยาบาลเฉพาะของตนที่ปรากฏในเวชระเบียนเมื่อร้องขอ
ทั้งนี้ ข้อมูลดังกล่าวต้องไม่เป็นการละเมิดสิทธิส่วนตัวของบุคคลอื่น
3.10
ผู้ป่วยที่เป็นเด็กอายุยังไม่เกินสิบแปดปีบริบูรณ์
หรือผู้ป่วยที่บกพร่องทางกายหรือจิตซึ่งไม่สามารถใช้สิทธิด้วย
ตนเองได้ให้บิดา มารดา
คู่สมรส บุตร หรือผู้แทนโดยชอบธรรม
เป็นผู้ใช้สิทธิแทนบุคคลดังกล่าวได้
ข้อ 4 ประกาศกระทรวงฉบับนี้มีผลบังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับจากวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป
ประกาศ ณ วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ.2542
(ลงชื่อ) กร
ทัพพะรังสี
(
นายกร ทัพพะรังสี )
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
( ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป
เล่ม 116 ตอนพิเศษี่ 106ง วันที่
23 ธันวาคม 2542 )